Elke 14 dagen verzorgt Dora Hoekstra in Hitland Magazine een column over onderwerpen die haar ontroeren, vrolijk maken, opvallen of haar verbazen.

Nederland is altijd 1 keer per jaar oranje gekleurd en dat is natuurlijk op 27 april. Sinds een aantal jaren vieren we Koningsdag, maar Koninginnedag hoor je toch ook vaak nog zeggen. Dora laat in deze column haar licht schijnen over deze nationale feestdag.

Koningsdag,

Er zijn mensen, echt waar, die vluchten het land uit op dagen als Koninginnedag. Geen idee waarom, ze schijnen niet tegen dat kneuterige Nederlandse oranjegevoel te kunnen. Dus: biezen pakken en wegwezen.

Mij hoor je niet klagen over Koninginnedag. En nu kijken ze me hier wat vreemd aan, ja jongens ik weet he,t het is tegenwoordig koningsdag. Maar daar ben ik nog niet aan gewend. En over 15 jaar wordt het toch weer Koninginnedag. Maar het is zo: wij hebben een heuse koning en dus een koningsdag, maar Koninginnedag bekt gewoon veel lekkerder en roept bij mij ook meteen een ander gevoel op. Koningsdag klinkt wat zakelijker, bij koninginnedag denk ik meteen aan: Oranje tompouces, vlaggetjes, rommelmarkten, voor de TV hangen als het slecht weer is om naar de royal family te kijken en dat oervoorspelbare verslag aan te horen van verslaggevers die je precies vertellen wat je zelf ook al ziet met nog wat gepraat erom heen.

Maar dat mag de pret niet bederven. Het enthousiasme langs de kant, mensen, tenminste de mensen die daar staan die vinden het leuk om de koning en zijn familie in het echt te zien en zo mogelijk zelfs aan te raken.
Wat is dat toch? Iemand heeft de titel koningin of koning en alle mensen worden ineens enthousiast als hij in de buurt is. Ik ook. Jaren geleden moest ik wachten in Leiden om de universiteit binnen te gaan omdat toen nog Prins Willem Alexander daar een receptie had. Wij mochten pas binnen toen hij wegging. En weet je…hij zwaaide naar ons voordat hij in die prachtig glimmende auto stapte. Wauw, hij lachte en zwaaide ook naar mij. Waarom vind ik dat nou leuk?

Ik ben niet superoranjegezind hoor, maar het heeft gewoon iets. Ons land wordt vertegenwoordigd door een koningsfamilie. We betalen ervoor, valt omgerekend per persoon trouwens best wel mee, en dan krijgen we er iets voor terug? Wat? Nou o.a. een stukje saamhorigheidsgevoel, het koningshuis is een verbindend element in onze samenleving. Zo’n prachtige familie op hun paasbest gekleed, het kan je ook een goed gevoel geven. Iets om je aan op te trekken. Al gaat het in ons land en met jezelf niet altijd even goed, er is een koningshuis en hun pracht straalt af en toe, en zeker op koningsdag even op alle Nederlanders af. En ja dat is puur symbolisch. Maar mij zul je ook niet horen zeggen dat er iets mis is met symbolen.
Leve de Koning! Leve het oranjegevoel.