Elke 14 dagen verzorgt Dora Hoekstra in Hitland Magazine een column over onderwerpen die haar ontroeren, vrolijk maken, opvallen of haar verbazen. Deze keer gaat de column over de Elfstedentocht die traditioneel eindigt in Leeuwarden op de Bonkefeart (Bonkevaart). Dora heeft het over de beruchte Elfstedentocht uit 1963 en vooral wat een doorzettingsvermogen de deelnemers hadden. Henk Angenent, de laatste winnaar uit 1997, voorspelt voor 2024 nog een Elfstedentocht. Om bij schaatsen vooruit te komen moet je van links naar rechts etc. de benen bewegen en Dora ziet deze beweging ook als een noodzakelijk ritme in de politiek.

Koers houden.

De Elfstedentocht dat is een begrip, mijn spellingcontrole wil het ook echt met een hoofdletter geschreven hebben. Maar, de kans erop wordt helaas steeds kleiner, het stond onlangs zelfs in de krant.
Wij waren er al bang voor mijn man en ik. We hadden het erover nadat we samen gekeken hadden naar de film over die barre tocht in 1963 toen de Elfstedentocht – misschien wel heel onverantwoord- gereden werd in die bijzonder strenge winter.
We vonden het niet zo’n heel sterke film overigens, het was allemaal wat gladjes om in ijstermen te blijven.

Maar als je daarachter het echte historische evenement vermoed dan lopen de rillingen wel weer over je lijf. Wat een moed, wat een doorzettingsvermogen, wat een heldendom. Als mensen echt ergens voor gaan en dan met die omstandigheden dan heeft dat altijd iets heroïsch.

In december 2016 stak het ijs-virus heel even de kop op maar het was ook weer snel voorbij. De temperaturen blijven iets te vriendelijk. Dat komt zeggen ze door de klimaatverandering. Henk Angenent, de laatste winnaar, voorspelt voor 2024 nog een elfstedentocht maar dat is volgens mij meer hoop dan zeker weten, hij wil namelijk voor zijn 60e de tocht graag nog één keer schaatsen. Jammer, we kunnen nog wel genieten van beelden van wedstrijdschaatsen maar dat is allemaal op kunstijs en dat is toch net even iets anders.

Alhoewel, leerzaam blijft het wel om te kijken naar het voortbewegen van de schaatsers. Willen ze vooruit komen dan gaat het consequent van links rechts links rechts. Alleen maar links of alleen maar rechts dat zou ze nergens brengen. Laat staan die momenten dat ze een scheve schaats rijden. Nee,

links rechts links rechts zo blijf je keurig op koers. Mijn maatschappijleraar van de middelbare school wist dat al: wil je in de politiek koers houden dan moet je net zo doen als schaatsers dat zei hij. Links afwisselen met rechts. Nooit op een been schaatsen. Ik hoor het hem nog zeggen.
Misschien waren dat wel heel wijze woorden, en misschien moeten we dat maar goed voor ogen houden. Voordat de wereld helemaal de koers kwijtraakt. Kom op, niet alleen op dat linkerbeen, niet alleen op dat rechter, dan buigen we teveel af, met alle gevolgen van dien. Links en rechts hebben elkaar gewoon nodig.

Reactie's op de column zijn van harte welkom op: hitlandmagazine@radiocapelle.nl